به وبلاگ honartech خوش آمدید فعالیت به زودی شروع می شود با ما همراه باشید

ممنون از حمایتتان

توماس آلوا ادیسون (انگلیسی: Thomas Alva Edison؛ ۱۱ فوریهٔ ۱۸۴۷ – ۱۸ اکتبر ۱۹۳۱) یک طراح نورپردازی، مهندس، مخترع،دانشمند، و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده است. وی وسایل متعددی را طراحی یا کامل کرد که مهمترین و معروفترین آنها لامپ رشتهای است. هنگامی که ادیسون در دوره ابتدایی درس میخواند مدیر مدرسه وی اعتقاد داشت که ادیسون شاگرد کودنی است و عذر وی را از مدرسه خواست.[نیازمند منبع] ادیسون در طول حیات علمی خویش توانست ۲۵۰۰ امتیاز اختراع را در ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، فرانسه و آلمان به نام خود ثبت کند که رقمی حیرتانگیز و باورنکردنی به نظر میرسد. واقعیت این است که بیشتر اختراعات وی تکمیل شدهٔ کارهای دانشمندان پیشین بودند و ادیسون کارمندان و متخصصان پرشماری در کنار خود داشت که در پیشبرد تحقیقات و به سرانجام رسانیدن نوآوریهایش یاریش میکردند. دهنی زغالی تلفن، ماشین چاپ، میکروفن، گرامافون، دیکتافون، کینتوسکوپ (نوعی دستگاه نمایش فیلم)،دینام موتور و لاستیک مصنوعی از جمله مواد و وسایلی هستند که بدست ادیسون و همکارانش ابداع یا

هنرهای سنتی، هنرها و صنایع ظریفهای هستند که در طول سدههای متمادی با حفظ ریشهها و سنتهای خود رشد کرده مراحل شکلگیری خود را گذرانده یا میگذرانند. یکی از ویژگیهای هنرهای سنتی جنبه رمزی و تمثیلی این هنرهاست. یک اثر هنری سنتی زیباست و این زیبایی در هنر سنتی ذاتی است. کاربردی بودن آثار منقول و غیرمنقول و حتی آثاری که در گروه هنرهای جاری در زمان قرار دارند مانند موسیقی و نمایشهای سنتی، یکی از ویژگیهای اصلی هنرهای سنتی است که سابقهای طولانی در فرهنگ ایرانی دارد.هنرهای سنتی بسیار متنوع و مطابق با نیازهای روحی و روانی اقوام مختلف سرزمین ما پدید آمدهاند. از این رو همانند آیینهای منعکس کننده فرهنگ سنتی جامعه ایرانی بودهاند.نقوش، رنگها، آرایهها، نواها، ریتمها و دیگر عناصر سنتی دست به دست هم داده تا امروز مجموعه هنرهای اصیل ایرانی را از سرپنجههای اساتید هنرهای سنتی طلب کنیم. [۱] شاخصههای اصلی[ویرایش] میتوان شاخصهای اصلی یک اثر هنرهای سنتی ایران را در جملات زیر خلاصه کرد: اثر جنبه هنری دارد و در آن سنتها و فنون و روشهای ویژه هنری وابزار و مواد خاص با کیفیت پذیرفته به کار می

میکلانجلو بوناروتی (به ایتالیایی: Michelangelo Buonarroti) یا میکلآنژ (به فرانسوی: Michel-Ange)، (زاده ۶ مارس ۱۴۷۵ - درگذشته ۱۸ فوریه ۱۵۶۴)، نقاش، پیکرتراش، معمار و شاعر ایتالیایی است. میکلآنژ یکی از هنرمندان نابغه تاریخ و معروفترین چهره رنسانس ایتالیا است. زادروز میکلآنژ در ۶ مارس ۱۴۷۵ در کاپرزه در نزدیکی شهر توسکانی است. وی دومین پسر از خانوادهٔ «لئوناردو دیبوناروتی سیمونی»[۱] و «فرانچسکا دینری»[۲] است. پس از تولّد میکلآنژ، خانوادهٔ بوناروتی به فلورانس مهاجرت نمود. مادر میکلآنژ، پس از بهدنیا آوردن سه پسر دیگر، چشم از جهان فروبست. او از دوران کودکی، برخلاف میل پدرش، علاقهمند به هنر و تحصیل در این رشته بود و سرانجام در پی نزاعی سخت با پدرش به هدف والای خود رسید. در سن سیزده سالگی به عنوان دستیار حقوقبگیر، در کارگاه «دومنیکو گرلاندایو»، استخدام شد. وی نزد استادش به کارآموزی پرداخت و پایه و اساس نقاشی روی دیوار مرطوب را یاد گرفت و مانند بسیاری از هنرمندان همدورهٔ خود در فلورانس، در کلیسای کوچک «برانکاچی»[۳] به تحصیل هنر پرداخت. گرچه در ابتدا به نقاشی روی آورد اما غریزهٔ طبیعی